Sandhya Thapa

रंगी बिरंगी यो संसार यी रंगमा तरंगित प्रतेक प्रहर कुन रंगमा तरंगित होला? तर बेरंगी म अनि बैरागी मेरो मन रंगिन संसारमा रङहिन म हरेक रंगले आफुलाई आफै सजाउने कोसिसमा छु, तर बेकार कोसिस गर्छन कोहि  रंगहिन लाइ सिंगार्ने, रंगाउने ति हरेक रंगले रंगाउने कोसिस गर्ने अनि फेरी मौसम संगै आफ्नो रंग अनेक रंगमा फेर्नेलाइ सम्झना अनि शुभकामना !! रंगहरुको पर्व होलीमा रंगिन रंगमा सजिरहेको यो संसारसंग नजिक भएरपनि पर लगातर यात्री, बिना रंग हिड्न सक्ला कति बेर रंगिन जगमा रंगहिन भै जाला कति नै पर पर जाने पिरमा पक्कै होइन होला रुमलिएको रंगहिन लाइ बेरंगी बनाउन होइन होला रंगाएको

I tried my silence and shout To express every bouts and doubts I tried both love and lust At last I lost Both life and luck hold unseen plot Life sucks but thanks to God It kills at the end unlike any other stuff Love lost lust lingered Unwanted uninvited Heart hurts head hold hangover Life lasts luck leaves I love conflict Conflict creates something beautiful Beautiful that blows eyebrows I romance pain I love isolation Not always not all that I wanted

They fight for their ideology Other fight for the territory And meanwhile innocents lose their glory To worship lifeless, To human full of life, they become merciless After world wars, world seems like war- less world For one, capitalism has to be sold And for other, communism is a gold So children are dying young before getting old One fights for the ideology other fights for the territory Even after they pleaded for anti- ballistic treaty and ceasefire They opted to no war yet a war- a cold war The war divided them, yet they all have become same So- cold, colder than before They don't hold heart any more Other become hopeless, and helpless prey Now all they have is, a god to pray Everyday in every language they know, they pray But unheard and unanswered they remain Even god has become merciless to them. George Bernard Shaw saw, soldiering as a coward's art He felt its an art to show you are strong enough when you are weak So seems like children...

कहिले काही नचाहिने काम गर्छु म कविता र कारणहरु बुझ्न खोज्छु म कालो रात कहाली लाग्दो हुनु पुर्व कोसिस एउटा गर्छु  म   पुरानै कुरा, कहिले पुरा नहुने कुरा सोच्छु म हरेक दिन नया सोच नआउने होइन तर जब निन्द्रा अपरचित बन्छ यस्तै महसुस गर्छु म कहिँ पढेको थिए, कविता केवल पढनकालागि बुझ्ने कोसिसले विरक्ति जन्माउछ अनि कारणले कठोर बनाउछ  कोसिसले त पक्कै कतै लानुपर्ने हो तर प्राप्ति र प्रतिक्ष्या बीच जीवन छ अल्झेको

चिसो मौसम चिसो मन अनि मस्तिस्कका मान्छे न मन समाल्न सक्छ न मौसम समाल्ने सामर्थ्य राख्छ सुन्य डिग्रीमा जमेको पानी मान्छे बन्छ कठोर कहिलेकाही कोमल पनि आकार भएर पनि आकार बिहिन जसरी पानी कहिले कठोर: बरफ त कहिले बिलाउछ बाफ बनि सायद जसरी सुन्य डिग्रीमा जम्छ पानी जम्दैछु  सुन्येतामा म पनि रहर त थियो बाफ झैँ उड्ने तर नियति मेरो समय संगै बिलाइजाने सुन्य हुनुछ, सुन्येतामा नै बिलाउनुछ एक चिसो सैयामा सुत्नुपुर्ब, तात्तिन विभिन्न बहाना बनाउनुछ त्येसैले कहिले बाफ त कहिले बरफ बन्नुछ न मौसम न मृत्यु यसको हातमा तर पनि जीत ठान्छ जम्नुमा दम्भ अनेक राख्छ जीवनमा यहि चिसो मौसम झैँ मन अनि मस्तिस्क लग्छ  साथ् अन्त्यमा

I don't seek for a life full of fantasy But I also didn't wish for a tragic story Didn't wish you to promise me beautiful life Or, for me you'd get a moon light Only wish I had, was pure lover's sight You said I completed you and I am your best track  Still I like to believe that  you loved me to the moon and back The word that you said I felt and fell for, I know now was so cheap Till now its hard for me to apprehend and get up cause my fall was so deep